Ja lieve mensen, jullie hebben allemaal gelijk…;
Het is hoog tijd voor nieuwe foto’s en verhaaltjes…!
Het klinkt gek, maar ondanks dat ik geen betaald werk heb nu, zit ik absoluut niet stil.
Maar zo kennen jullie mij natuurlijk ook niet anders; het ene project na het andere….
Ik voel me desondanks schuldig tov jullie, dus hier iets leuks over ons en Indy!

Wat opvallend is in de ontwikkeling van Indy is dat ze nog steeds in ontwikkelingssprongen leeft.
Deze zijn echt heel duidelijk merkbaar, van begin tot eind.
In de week van Indy 2e verjaardag is er een sprongperiode begonnen die exact 3 weken aanhield. Ze at en sliep minder goed en veel, ze was opvallend hangeriger en zeurderig (pieperig/huilerig) en kon moeilijk alleen spelen. Het is een periode die je als moeder heel geduldig moet doorstaan; Ze claimt je van boven tot onder, zit als het ware aan je vastgekleeft. Je moet bij alles helpen, ze wil niets meer alleen. Zelfs niet lopen… ze wilde continu gedragen worden, anders was het weer huilen geblazen… Het is een beetje geven en nemen. Ik vindt deze periodes altijd wel zwaar, omdat ik helemaal niet van claim-gedrag houdt.. wordt er echt kriegelig en onrustig van. Maargoed. Ik besefte mij heel goed dat het maar voor een paar weken was, dus even tanden op elkaar en geduldig je puberpeuter bijstaan in haar moeilijke tijd…

Na deze 3 weken werd Indy weer een heel vrolijk meisje, die alles zelf wilde doen en kon, heel flexibel en begripvol was. Totaal ander kindje (gelukkig). Aan het einde van de puberweken denk ik altijd; ‘is ze nu zo geworden, of is het einde nabij?’ Gelukkig is dan het einde bijna daar… Ja, Indy is toch nog wel een leuk kindje gebleven. Tja, wat nu als ze blijft hangen in het pubergedrag en niet meer ‘normaal’ wordt. Dan heb ik echt geen leuk kind hoor…! Maar er is dus altijd hoop..

De 2e puberfase is nu net weer 2 dagen achter de rug.
Het begon met 2 jaar en 3,5 maanden, en het heeft 4 weken geduurd dit keer.
Niet elke dag is een ramp, maar doorgaans heb je gewoon een iets minder flexibel, begripvol, zelfstandig, zelfverzekerd en vrolijk kindje. Alles keert zich om.
Bij Indy is de omslag heel duidelijk te merken, en ook als het weer over is. 2 dagen geleden werd ze ineens weer lachend wakker, ipv huilend. Wilde ze zelf naar beneden lopen ipv dragend, en zo nog tal van voorbeelden. Nou, Ik ben blij dat deze fase weer achter de rug is.
De volgende verwacht ik weer over 4 maanden…fijn. Ik verheug me nu al…

Oke, foto’s:
In maart zijn we begonnen met het lenteklaar maken van de tuin. Daar hadden we wel even voor nodig;
alle struiken en bomen moesten gesnoeid worden, alle doden takken en al het opgekomen onkruid verwijderd.
Alles gaat bij ons de brandstapel op; opgeruimd staat netjes…. En Indy? Die hobbelt overal maar achteraan.
Ze vindt het heerlijk om bezig te zijn met ons werk.

Hier ziet ze een groep vogels overvliegen. ‘Kijk, mama, viegen!’ zegt ze aandachtig…

Eind mei zijn we met het gezin van mij (Sandra) een weekend weggeweest naar Brabant, met mijn ouders.
Het was een leuk weekend, de kinderen genoten volop van elkaars aandacht en van opa en oma.
Hier wat foto’s ervan:

Even een plaatje van ons allemaal. Zien jullie ook gelijk dat we aardig aan het aankomen zijn. Ik bewust en gerust, David onthutst door de lust….;-)

Indy ging veel op pad met de eendjes die in het park schooiend rondwaggelden. Oma hoorde tal van keren: ‘oma, broodje geven voor eendjes?’ waarna oma weer een bakje maakte met stukjes brood erin. En Indy liep dan vrolijk achter de eendjes aan; ‘Eeeeeendje, kijk! lekker broodje! Kom maar, lekker eten,! Eeeeendje, kom!” Heel grappig. Gelukkig had Indy dit weekend aardig wat afleidingen door alle gezelligheid, waardoor de hangerigheid en zeurderigheid door de puberfase minimaal bleef.

Oma en opa gingen vaak met de 3 (lopende) kids op stap naar de eendenvijver, zo’n 50 m. bij ons huisje vandaan. Heel leuk. Indy genoot daar ook erg van.

Hoe moe Indy ook was, een ijsje gaat er altijd wel Indy. Ze werd er even speciaal wat wakker voor. Na de lekkere hap weer even lekker bij oma liggen met de speen van Jonasje… Hmmm.

Ennnnn, nog een ijsje, na de BBQ… Indy hield er nooit van, ze vond het altijd veel te koud. Toch wilde ze een ijsje en tot mijn verbazing at ze hem helemaal op. Nouja,,, Jonas hielp ook een handje; die pakt alles wat binnen zijn bereik ligt.. heel grappig om te zien! Jolanda hielp aan het eind even een handje bij Indy, want het ijsje begon aardig te druipen…

Nou, ik denk wel even genoeg voor nu.
Later weer meer. Als je geluk hebt, ook nog vakantiefoto’s van Istrie….

Liefs en tot horens!
San

Hallo lieve PCscreenkinders,

Na weer een maand wachten (zucht) hier weer een nieuw bericht over ons gezeinnetje en most of all…. over Indypindypuberpeuter.
(De verrassing waar sommigen van jullie op zaten te wachten stel ik nog even uit, totdat het zeker is. Maar een heel aantal van jullie weet al waar ik het over heb hoor…alleen Jet nog niet, sorry Jet!

Er is veel gebeurt, de tijd is voorbij gevlogen… en wijzelf ook…
Eerst kerst en nieuwjaar, toen mijn 30e verjaardag (phoehee), toen weekje US en daarna ook nog Indy’s 2e verjaardag. Wat een drukte. Wat een gezelligheid. Want dat was het zeker.
Intussen heb ik te horen gekregen dat mijn halfjaarcontract per 1 maart eindigt, wordt helaas niet meer verlengd. Niet dat ze ontevreden over mij waren, gelukkig, maar om practische redenen. Komt later nog meer info over, samen met de verrassing…(vervelend ben ik he…)

Ik ben dus vanaf 1 maart koosie werkeloosie en weer moeder in de dop. Wat ik daarna ga doen, hangt af van de verrassing… Het instructeurswerk bij SportTotaal (spelbegeleiding bij bedrijfsevenementen) blijf ik wel gewoon doen voorlopig. Is veel te leuk om te doen en het levert ook weer een zakcentje op.

Met Indy gaat alles oke. Tijdens onze trip naar de US is ze 9 dagen bij Pieter en Margreet geweest, die haar weer tot en met verwend hebben! Ze heeft het heel erg naar haar zin gehad, en de rest van het gezin ook, gelukkig. Daardoor hebben David en ik dan ook een goede week gehad. David heeft 4,5 dag gewerkt, ik heb vooral rondgereden en alle winkels in de omgeving ontdekt. Het is heerlijk om de hele dag rond te kunnen lopen zonder een puberpeuter mee te hoeven zeulen….!

Gisteren was ik met Indy op het consultatiebureau. Alles was perfectomundo; haar lengte en gewicht zaten rond de middenlijn (lengte tikje eronder, gewicht tikje erboven) en de taal was prima. Ze praat veel in 2 woorden, soms zelf met 3 (mama, beetje drinken pakken?). Ze moest ook plaatjes uit een boekje aanwijzen na opnoemen (huis, kip, gieter (uhhh, wat is dat nu weer, dacht Indy… noooooooiiiiiit van gehooord!!!), vrachtauto (jaja, die wist ze ook), enz. Daarna moest ik plaatjes aanwijzen en moest Indy benoemen wat het was. Daar was ze wat te verlegen voor, ze deed de helft goed en de andere helft noemde ze niet (he, jammer hoor… ze wist ze zeker weten!). Maar dat gebeurde heel vaak, ze de kinderarts al… was geen probleem.
Toen de pop, wijs de lichaamsdelen aan. Ze kent er heel veel; been, teeen, knie, billen, buik, borstjes, rug, nek, kin, hoofdje, haartjes, ogen, neus, enz, enz… Dat was dus zeker wel perfectomundo.
Haar ogen zijn nagekeken; die waren goed. De enige opmerking was dat ze een kleine overbeet had, door gebruik van de speen. Moesten we nu maar afwennen. Tja. Doe ik liever over een half jaartje, als ze het iets beter snapt. Maar een tip van de arts was om er een gaatje in te prikken (lek dus), dan is-ie niet meer lekker. Dat ga ik dus maar eens proberen!

Verder is het gewoon een lekker ding, met een tikkeltje piep erin.
Indy is gelukkig geen boze opstandige meid met driftbuien enzo, maar soms wel een miepertje. Ze jammert en ‘huilt’ (zeurt?) dan wat, als iets niet naar haar zin is. Haar boosheid is nooit groot, hooguit wat geirriteerd.
Ze is nog altijd een enorm poppenkind en sjouwt de hele dag met kopjes en lepeltjes van haar kinderserviesje. Ook puzzelen en boekjes lezen vindt ze erg leuk. Met deze dingen kan ze zich een hele dag prima vermaken.

Nou, nu de foto’s…. daar zitten jullie natuurlijk ook op de wachten… Komt-ie!

Op 1e kerstdag waren we smiddags bij Davids ouders, in het pianoatelier van Cor. Indy heeft er volop kunnen spelen met familie en gedanst, maar bovenal met alle dieren die daar wonen… Gillen van plezier!

Het konijn kreeg alle aandacht en kusjes die hij verdiende, of hij ze nu wilde of niet….

2e Kerstdag hebben we gebruncht met onze liefste buurtjes Paul en Henny (en Theo met Femke ook). Ze staan vaak voor ons klaar als de auto stuk is, of als Indy opgevangen moet worden. Indy is dol op hen en zij ook op Indy.

Oud en nieuw hebben we gevierd bij en met vrienden. Was gezellig! Indy heeft lekker doorgeslapen.
Nieuwjaarsdag hebben we rustig gehouden. Lekker thuis dollen met elkaar, lekker eten en filmpje kijken…:

Hier is ze aan het puzzelen met haar verjaardagscadeautje van mijn peettante Anneke. Deze puzzelvorm is aardig nieuw voor haar; tot nu toe puzzelde ze alleen met de houten inlegpuzzels. Nu moet ze acht stukje bij gaan zoeken en aan/in elkaar gaan leggen. Wat even zoeken, maar ze pakt het snel op.
Met dit serviesje (vorig jaar gekregen van Esther, Davids zus) speelt ze ook iedere dag. Er worden kopjes thee en koffie gemaakt, die vooral doorgeroert moeten worden… In bad speelt ze hier ook heel fanatiek mee. Ik krijg per badbeurt (en we zitten echt wel een uurtje samen) wel 50 kopjes aangeboden. Het is dan traditie dat je eerst roert en dan de inhoud in het bad gooit. En dan weer alles opnieuw…. En ohja, bellen blazen in je drinken is ook gedogen…;-)

Even 2 favoriete foto’s tussendoor…! Hier moest ze even haar nieuwe lentejas passen van mama. Ze vond hem zooooo mooi (jaja, ze heeft zeker een eigen kledingsmaak…) dat ze hem niet meer uit wilde! Ze heeft er de hele middag binnen in gespeeld… Grappig. Blije wup.

En dan uiteindelijk haar 2e verjaardag! Het krijgen van cadeautjes was een heel feest dit jaar. Net als de teletubbies op de taart! “Mama, kijk… (zegt ze nu zo’n 80x per dag bij alles wat ze doet, niet doet, ziet of juist niet ziet….), Lala!” Natuurlijk heeft ze er ook lekker aan meegesnoept. “Mama…. Hmmmmm (met gebaren)….jekke!!!’

De nieuwe pop was een hele verrassing voor Indy. Gekregen van Pieter en Margreet. Hij kan van alles, zelfs echte tranen huilen en het hoofdje draaien als je tegen haar praat. Lief he? Indy zal er vast tot haar 16e mee gaan spelen…

Op de 2e verjaardagsdag was er vooral familie voor Indy, en nog 2 vrienden uit de EGA; was ook heel erg gezellig.

Nou, dat was het dan weer…
Op naar de volgende keer!

niHallo allemaal,

Na ruim een maand (geloof ik) hier weer een berichtje met nieuwe foto’s, voor degene die erom staan te springen…!

Indy wordt snel groot. Ze begint behoorlijk te ‘lullen’, zoals onze buurtjes dat zo mooi zeggen. Ze kletst aan een stuk raak. Wat dat betreft lijkt ze wel op mama en oma Korca….
Ze heeft nu ook al een tijdje een duidelijk voorkeur wat betreft spelen: poppen, puzzelen en tekenen…. Daar kan ze lang zoet mee zijn. Puzzelen doet ze nu echt supergoed. Tante Henny, de (oppas)buurvrouw staat er ook versteld van. Ik dacht 2 maanden terug nog: Nou, ik weet het niet, maar volgens mij is Indy geen puzzelmeid. Ze heeft er geen oog voor en doet maar wat, zonder na te denken. Nou, die opmerking trek ik nu in….Als ze een puzzel eenmaal ‘gezien’ heeft (na een paar minten rommelen), legt ze hem zo neer, zonder na te denken. Echt leuk om te zien. Of ze de puzzelstukjes nu herkent aan de vorm, of dat ze het legt dmv een fotografisch geheugen, ik weet het nog niet. Het gaat razendsnel en foutloos.
En ja, poppen is ze altijd al gek mee geweest, en nog. Ze sleept er de hele dag mee. Ze speelt er zelfs mee samen; zet de pop/ kika, haar slaapknuffel op de stoel naast haar. Pakt een puzzelstukje, geeft het aan pop/kika en zegt: ‘Jame peje’, wat betekent: ‘Samen spelen’. Daar is ze wel mee bezig de laatste tijd, om te delen, op een ander te wachten, iets af te geven, enz. Dus je ziet die hersenspinsels dan ook weer terug in haar spel met de pop, heel grappig. Soort van projectie, he? Zie foto’s hieronder:
    

Ik moet zeggen: Vroeger (half jaar terug) ging ik vaak de deur uit, omdat Indy niet lekker speelde en vaak jengelig/hangerig was. Boodschappen doen, winkelen of naar de kinderboerderij was dan beter te doen en gaf ook mama wat lucht. Nu is ze sinds een maandje heel lekker aan het spelen thuis en is ze buiten de deur (winkelen) juist weer lastiger. Ik kan nu dus ook lekker thuis rommelen, terwijl zij aan het spelen is. Dat is echt wel even lekker.

Sinterklaas was voor het eerst een hele happening voor d’r. Voroig jaar was ze eigenlijk nog te klein om het te snappen/ bewust mee te maken. Dit jaar keek ze met plezier naar het Sinterklaasjournaal waar ze ‘Pietsj’ en ‘Kaas’ zag. Ook op straat herkende ze decoratiepieten, en de echte natuurlijk ook.  Die werden enthousiast en al lachend aangewezen op afstand, maar zo gauw je dinchterbij kwam klampte ze zich vast aan mama en wilde ze ‘Pietsj’ niet meer aankijken…..zo spannend vond ze het…
We hebben ook Sinterklaas gevierd op Davids werk, dat vond ze ook wel spannend, maar omdat ‘Kaas’ en ‘Pietsj’ op afstand bleven, ging het aardig goed. Ze voelde zich die week niet zo lekker (behoorlijk verkouden), dus was wel wat meer hangerig dan normaal, maar het ging leuk.

Hieronder wat foto’s van de afgelopen maand…Ook met de nieuwe super-fotocamera, alvast gekregen voor mijn verjaardag….Ik moet hem alleen nog heeeeeel goed leren kennen qua techniek 

    
Hier zien jullie de voor en na foto van een Indy die niet wil eten. Soms heeft ze buien dat ze echt weigert. Ze moet van ons 1 hap eten, om te leren proeven wat voor soort eten er bestaat. (Soms weigert ze voordat ze uberhaupt weet wat ze gaat eten..). Na een minuut op de gang bij weigering, neemt ze dapper de hap. Soms valt het mee, maar soms vind ze het ook niet lekker natuurlijk. Die ene hap moet ze opeten, uitspugen doen we niet (of het moet een hele goede reden zijn…). Hier heeft ze een half uur met een hap bloemkool in haar mond gezeten. Ze weigerde haar mond ook maar dicht te doen… een pakje drinken (favoriet) en een doosje rozijntjes stimuleerde haar zelfs niet! Maar toen papa een rozijntje in haar  mond deed, lekker bij de bloemkool in, tja…. toen dacht ze…. hmmm, laat ik nu toch maar door slikken. En ja! Daarna kon ze het hele doosje opeten en het pakje ook opdrinken. Hehe! Een hele bevalling hoor, zo’n hap bloemkool. David en ik hebben er smakelijk om gelachen…. Het is een volhoudertje… Enne…hoe lang we deze opvoedingtechniek gaan toepassen weten we natuuelijk niet, misschien komt er straks wel weer een andere (niet eten= geen toetje bijvoorbeeld…)

 
Hier zijn we bij de ouders van David, die altijd gezellig veel dieren hebben. Indy vindt dat helemaal leuk, en ook spannend! Ze lacht en gilt van gezonde spanning…. Net voor het eten werd ze wat ‘dierenfreaky’; ze rende van keuken (etende katten, naar de kamer (eerst hond, toen cavia), weer terug naar de keuken (etende katten), naar de kamer (hond, cavia) weer naar de keuken, …enzovoorts. Ze was niet meer te houden…

 
Hier (1e foto) is Indy een van haar puzzels aan het maken. Ik ben lid van de speel-o-theek; heel handig, zo heb je van allerlei soorten speelgoed en altijd wat anders in huis om mee te spelen. Voor Indy wel goed; ze is vrij snel uitgekeken op dingen (behalve de pop….). Op de foto ernaast is Indy aan het kleuren, terwijl mama haar clownspak aan het naaien is.

            
Kleuren doet ze ook graag op andere dingen dan papier, zoals hier; mama opmaken is ook leuk!
Enja, samen spelen met andere kinderen, zoals hier met haar grote nicht Jeske, dat is het allerleukst!

      
Op deze foto’s zie je dat ze aan het spelen zijn op een soort van rollerglijbaan in Chimpie Champ, tijdens het bruiloftsfeestje van Otto en Jolanda. Jeske vond het leuk om te moederen, en Iny vond het helemaal stoer om ‘grote-meiden-dingen’ te doen met haar. Ze vormen een sterk team samen!

      
Dit zijn een van de 1e foto’s met de nieuwe camera, met een mooi zonnetje… vooral die 2e is echt haarscherp…! Zo mooi!

Nou, ik heb nog heeeeel veeeel foto’s, maar het wordt teveel om dit allemaal op de weblog te zetten.
Ik hoop dat jullie nu goed beeld hebben van onze Indy, zoals ze nu is….? En anders kom jemaar een keertje kijken/spelen…!

Volgende keer dat ik schrijf (rond haar verjaardag, 22 januari?) heb ik hopelijk interessant nieuws…
Nog even wachten dus.. allemaal hele fijne feestdagen en tot over een maandje!!

Daar zijn we weer….

Na een heerlijke vakantie in Portugal (Algarve) zijn we weer terug aan het werk.
Indy heeft een fijne week gehad met opa en oma thuis, terwijl wij wegwaren.

Ze doet het nog steeds goed, hebben d’r nog niet om hoeven ruilen…
Een paar dagen is ze wel wat van slag geweest en koorts gehad. Waarschijnlijk van de laatste 4 kiezen die door moeten komen, maar zeker weten doen we niets. Nu is alles weer voorbij en is ze weer een vrolijke meid, vol grappen en grollen!
Hieronder een paar foto’s van de afgelopen tijd. (jullie wachten wordt rijkelijk beloond dit maal)

In september ergens gemaakt. Een echte meid he?
En ook nog steeds een boefje.

In Portugal hebben David en ik genoten van de natuur. Verlaten heuvels in het binnenland en de ruige heldere rotspartijen aan de kust.

Deze foto’s heb ik door mijn zonnebril gemaakt, even uitproberen. Nog best kunstig, niet?

David genoot ook van het strand en de zee, zoals altijd.
Hij lijkt een beetje remi, maar gelukkig had hij een fantastievriendinnetje…

Ook een dagje gevaren met een lekkere zeilboot. Dat was echt super. Heerlijk eten (gebraden kip…HMMMMM), met frietjes en salade. Op deze tocht hebben we voor de 2e keer langdurig een grote groep (30) dolfijnen gezien, zie volgende foto’s:

Met onze eigen camera lukte het niet goed om foto’s te maken, wegens de vertraging enzo, maar de filmpjes zijn erg indrukwekkend. Ze waren zo ontzettend dichtbij! We konden ze bijna aanraken. Ze zwommen links en rechts om te boot heen met af en toe een vreugdesprong. Echt wel een aanrader. Ookal is het dan toeristisch.Die beesten moet je gewoon in het wild hebben gezien. Waanzinnig.

En tja, toen we thuis waren, hadden we natuurlijk ons lieve grappige grietje weer terug. Wat een ding.
Ze zit vol humor en goede mimieken. Ze kan zo het theater in. Expressief is ze! En ze houdt ook erg van hoofdtooien, maakt niet uit wat het is of hoe het zit… Hier een serie, achter elkaar gemaakt.

Wat een meid.

Dit zijn 2 foto’s die Zwaan met haar toestel heeft gemaakt, afgelopen zondag, tijdens onze wandeling.
Dan zie je toch wel wat een goede camera kan doen….!
Indy staat er erg stoer op he?! Zo kan ze dus ook zijn.

Nou, dat was het weer. Tot Sinterklaas????
Liefs

Ja, ik heb wat mooiere foto’s binnen van ons fifties feest, afgelopen vrijdag in onze tuin.
Het was weer zeer geslaagd. We gaan nu alvast nadenken over het thema voor volgend jaar….;)

Elvis en zijn Rock ‘n’ Rollgirly…

De tuin en de band…wat een gazellegeit

Nou, dat was dan echt het laatste nieuws.
tot over een maandje weer; dan zijn mijn ouders weer in het land en gaan David en ik naar Portugal, dus hebben we weer genoeg foto’s erbij…

Jullie zijn het intussen al wat gewend he… geduld is een schone zaak…
Maar hier dan weer wat nieuws en foto’s.
We hebben een lekkere zomer achter de rug. Ik was lekker vrij en heb dus genoten met Indy.
Veel in de tuin gespeeld, ook veel samen met de 3 supermeiden van Bert en Marlenne, onze lieve vrienden.
Ook hebben we weer hard aan de tuin gewerkt; de grote heg is eruit en een heel mooi gevlochten schutting van kokostouwen erin. Ook hebben we een nieuw flagstone-terras gebouwd, waar vroeger het vijverterras zat, alleen dan veeeel groter! Heel erg gaaf geworden! Hij moet alleen nog helemaal gevoegd worden…. Het is zo’n 20 m2, dus je bent er nogal wat uren/dagen zoet mee. En met zo’n meid in huis wil dat niet zo, dus ja….

Intussen ben ik op maandag en woensdag aan het werk bij Organisatie Sport Totaal in Veenendaal. Mijn 1e week is achter de rug en tot nu toe heb ik het er erg naar mijn zin!
Indy gaat dan naar het kinderdagverblijf in Veenendaal, dus we zijn allebei in de buurt van haar. Wel zo’n fijn idee… Ze heeft het ook erg naar haar zin daar. Als we haar op komen halen, komt ze gauw een kus brengen en gaat ze gewoon weer door met spelen! Ik moet haar soms echt optillen, omdat ze anders niet meegaat… En als we haar brengen hoeft ze ook niet te huilen of te pruilen, zeggen de leidsters. Ze vinden haar dan ook een heel makkelijk kindje. Heel fijn gevoel wel hoor. Maar dat wist ik eigenlijk van te voren al wel, dat ze het super zou vinden. Ze houdt erg van kindjes en onderzoeken, dus ik had er alle vertrouwen in. De leidsters zijn ook erg lief en gezellig daar.

Indy begint langzaam wat woordjes zelf te zeggen, tussen hele verhalen in haar eigen taaltje door.
vooral de klinkers pakt ze goed, alleen de medeklinkers (beginletter vooral) zegt ze nog nauwelijks.
Peentja, is speentje, hoennne aannn (schoenen aan), teute (sleutel), kekke (lekker), teta (toetje), rnke (drinken), bed en bad zegt ze al wel, evenals hoppa en een duidelijke ja en nee…
Dat vinden ze op het kinderdagverblijf ook erg grappig aan haar, dat ze zo duidelijk antwoord geeft.
Verder begrijpt ze echt alles wat je zegt, heel leuk. Dit is echt wel meer de leeftijd die mee aanspreekt…

Uitdagen en stoute acties kan ze nu ook. Stiekem chips uit de bak pakken als mama in de keuken is… dan moet ze van mij op de gang. Huilen natuurlijk. Als ik haar dan op kom halen na 1 minuutje, is ze meteen stil en doet ze alsof ze de allerliefste is… Even de regel nog een keer herhalen, knuffel en ‘n kus en dan klaar.
Heel grappig eigenlijk. Ik kan er vaak wel om lachen (weet Indy natuurlijk niet, want mama is natuurlijk wel boos.. ) De 1,2,3 regel werkt ook als de beste bij haar. Even een weekje geoefend; door te tellen en het voorwerp dan bij 3 af te pakken (huilen en onbegrip natuurlijk, maarja, dat moet nu eenmaal even..), daarna begreep ze al snel dat ze de keus had; of zelf geven voor de 3e tel, of mama pakt het af. Als ze het geeft voor de 3e tel , vind ik dat natuurlijk heeeeel goed van haar en krijgt ze een compliment. Jaja. Zo gaat dat. Het is echt wel een lekker ding, met tussendoor jengelbuien.
Nou, hier dan wat foto’s….

Spelen in de tuin. Kijk, mama, ‘Buib’ (buik…)

Lekker in badje. tandenpoetsen is een van haar favoriete bezigheden. Ze mag dit van ons alleen als ze gaat zitten. Als ze ermee wil spelen, is de pret dan al snel voorbij, want stilzitten kan Indy niet zo goed… . Maar in bad is het wel even leuk.

Op bezoek bij Paul en Henny, die aan het kamperen waren. Dit zijn onze buren aan het eind van de straat, die Indy elke week minstens 1x ziet. Een soort van buurtopa en oma dus….

En pret met mama maken natuurlijk…! Dollen op de trampoline vindt ze helemaal super. ik denk dat we er dus maar 1 aan moeten schaffen volgende zomer…

Oja, we hebben ook nog een weekend op de 3 meiden gepast! Was echt hartstikke leuk. We waren er helemaal op ingesteld, dus hadden verder niets gepland. Wij hadden dus ook een weekendje vrij… De meiden vonden het erg leuk zo samen. Papa en mama mochten best nog zo’n weekendje weg…. Ja, dat vonden wij ook…;) De oudste (bijna is Elise, dan komt Sanne (net 4), en dan Noa (net 2). Leuk he!

In de speeltuin van de kinderboerderij liepen geiten. Tja, dan moet je Indy wel in de gaten houden, want als het aan haar ligt, knuffelt ze ze helemaal dood. En dat vinden niet alle geitjes leuk… Natuurlijk houdt Indy, net als alle kindjes, ook van glijden…

En na al dat picknicken en buitenspelen, hoort natuurlijk ook een lekker bad… Hop, allemaal uitkleden, we gaan soppen!!! Het was een waar feest!

Nou, dat was ‘m weer… tot de volgende keer….

Hoihoi,

Na een tijdje gewerkt te hebben na onze Albanie-vakantie, hebben we nu weer even vakantie.
Ik (Sandra) ben gestopt als gastouder en ben in principe aangenomen bij SportTotaal op kantoor voor de maandag en woensdag (afhandelen en organiseren van recreatie-aanvragen). Zie www.sporttotaal.nl. Per wanneer is nog niet duidelijk, maar zal niet lang meer duren. Indy zal naar kinderdagverblijf ‘De Kameleon’ gaan in Veenendaal, aangezien David en ik daar dan beide werken. Zijn we lekker dichtbij, mocht er wat aan de hand zijn.
Ik ben er maandag wezen kijken, het was erg leuk. Indy ging meteen haar eigen weg, ontdekte de ruimte vlot. Maar dat had ik ook niet anders verwacht. Ik denk dat een kinderdagverblijf voor haar veel leuker en uitdagender is dan ergens thuis. Daar zal ze snel uitgekeken zijn. Hier heeft ze zoveel speelmogelijkheden en kinderen om haar heen. Daar is ze zeker wel het kind voor. Niks veiligheid; gaan met die banaan! En ze moet nu ook leren om meer zichzelf te vermaken, ipv aan mama te hangen uit verveling, wat ze ook heel goed kan thuis….

Met Indy zelf gaat het goed. Ze loopt de hele wereld rond, als ze het zou kunnen…. Ze begrijpt echt zooo veel al! Soms ongelooflijk, voor zo’n klein meisje die nog geen woord goed kan zeggen, behalve ‘op’ (oppepop), en papa en mama natuurlijk. Paard is ‘paap’, dicht is ‘dis’, open is ‘oop’, banaan is ‘naan’, amen is ‘aam’.
Het begint te komen dus. Verder is ze nog steeds vrolijk, mits ze geen last heeft van haar doorkomende hoektanden. Tanden zijn en blijven een groot probleem bij Indy. Ze krijgt altijd pijne billen, dunne doorlekpoep en is niet te genieten dan. Ze hangt dan de hele dag al jengelend, wil niet/ nauwelijks zelf spelen, terwijl ze dat op zich best kan. Op die dagen ga ik dus veel rondlopen met haar, of winkelen. Beetje vermaken.

Nou, ik zal nog even wat foto’s plaatsen voor het beeld….

Alle dieren worden heel uitgebreid door Indy bezocht en bekeken. Ze maakt contact door in haar eigen dierentaaltje wat rare kreten uit te slaan, in de hoop dat de dieren ook wat terugzeggen. Maar helaas.

Klauteren kan Indy heel goed en vindt ze geweldig interessant. Ze is voorzichtig doch doelgericht, weet aardig wat ze wel en niet kan. Ze houdt alles onder controle, net als haar moeder…

Na het glijden probeert ze altijd weer omhoog te glijden, maar op de een of andere manier lukt dat nooit….

Dit is 1 van de favoriete spelletjes; bij de fatboy staan samen met Tijmen en je vervolgens laten vallen. Dikke pret dat ze hebben samen! En daarna boven op elkaar stoeien…

Even 2 leuke plaatjes van Indypindy…

Buitenspelen vindt Indy heerlijk. het is een echte vrijbuiter. Maar wel samen, alleen is ook maar alleen….

Op een fietsje klimmen is leuk, maar ervan af is nog wat lastig soms….
Maaammmaaaa… Dit is haar jangelgezicht tijdens hangmomenten. Het geluid kun je er zelf wel bij bedenken…

Nog een favoriete bezigheid: op het grindpad steentjes rapen… Omdat ze ze steeds in de border en op het gras gooide (wat niet mocht), heb ik er maar een emmertje bijgezet. Dat maakt een leuk hard geluid als je daar de steentjes ingooit, dus nog veel interessanter… En als-ie vol is… dan kiepert ze hem leeg en beginnen we gewoon weer opnieuw! Het leven is niet zo moeilijk als je denkt!

Nou, dat was-ie weer…
Fijne vakantie allemaal!!!!

Jaja, het duurt inderdaad ERRUG lang voordat je weer een nieuwe update krijgt, maar hier iss-ie dan…:
Met veel foto’s van de vakantie, paar weekjes terug….

Lekker een koek eten voor de televiesie….(nog thuis)
Gekke tik heeft Indy; komt met een diertje naar je toe gelopen, moet ik pakken en benoemen wat het is en zij geeft het dan vervolgens een neus, of een kus. Ongeveer zo….

In Albanie bij pa en ma; David hangt hier heel zorgzaam en geduldig de papa uit….

Indy kan heel ondeugend zijn, wil dan alles zelf doen en bepalen, maar ook kan ze heel verlegen worden bij vreemden (hand in de mond…) en dan wil ze toch echt het liefst bij papa of mama zijn…

Klauteren en glijden kan ze nu als de beste en doet ze het liefst, de hele dag door…. We hebben dan ook maar een klim/glijtoestel gekocht voor d’r, voor in de tuin. Dat vindt ze geweldig. Ze kan nu ook zelf op de buik glijden (benen eerst), zodat mama niet steeds hoeft te helpen… Jaja, kindjes zelfstandig maken is ook een stukje eigenbelang natuurlijk…;-) haha

Niet helemaal charmant, maar wel heerlijk aan het spelen met een bak water, tijdens de vakantie in Griekenland, en daarnaast gekke opa, geef hem een snorkel en een lekke bal, en hij is een rijk man. Net een Albanees. Zo ook Jeske…..

Links een bron van bouw-inspiratie, recht voor ons huisje… Zo doen ze dan dus hier; meer cement dan steen. En nog mooi ook. Daarnaast zie je ons even genieten van de rust als Indy op bed ligt….

Terwijl mama vol wijsheid op de kaart kijkt waar we nu eigenlijk zitten (Hlkidiki), hangt pa de oermens uit; takken zoeken voor ons avonmaal bij het kampvuur. Oeeaaa!

Dit was ons huis, wij sliepen aan deze kant op de 1e verdieping. Hier loopt mam met de kinders alvast naar de auto, we gaan even de zonsondergang bekijken bij een visserdorpje. Prachtig toch? Als fotograaf kun je je hier aardig uitleven!!! Wat mooi!

Indy zat in de kinderwagen, door oma geduwd, ze vond het allemal wel prima. David, Jo en de kinderen op een rotsblok bij zee. Beetje kijken, steentje gooien en foto’s maken…

(jawel, jullie zien het goed. Een stokje als spoeltje en een wasknijper als oogje. Beetje tape erbij en klaar.
Zo ongeveer maakten we ook een vlieger van bamboe, n vuilniszak en touw, alleen mistte de airodynamica ietsje… iemand een gouden tip voor pa?)

Terwijl Indy sliep en David & pa aan het zeevissen waren met zelfgemaakte hengels, nam ik Jeske als fotomodel voor wat leuke shoots in samenwerking met de mooie natuur. Haar haartint pastte zo mooi bij de steen-en zandkleuren, daar moest ik even wat mee! Mooi he!

De laatste foto’s: Indy wilde niet op het zand (ministeentjes) zitten bij de zee. Ze hield angstvallig haar beenjes omhoog…. nee, papa, neeeee….. Maar papa is streng; “niet zo aanstellen, gewoon gaan zitten, het is maar zand, lieverd.” Ze was er niet blij mee, wilde het liefst op schoot. Maar papa bleef streng. “Nee, gewoon blijven zitten, Indy, niet zo moeilijk doen, kom op…” Ik geloof dat ze maar wat blij was toen we weggingen…ach ach.

Nou, dat waren ze weer. Nou, genoeg voor de hele maand, toch….?
Liefs, Sandra

P.S. Voor meer foto’s van het hele gezin kun je ook naar Jolanda’s site (zus):
www.famojager.web-log.nl

Waar Indy vorige week nog maar 3 stapjes los liep, zo loopt zo nu 10 meter achter elkaar zonder te vallen!! Ze is heel snel vooruit gegaan. In het begin tussen papa en mama stapjes zetten (steeds verder), later zelf gaan staan bij ons of een stoel, zelf los willen laten en willen lopen. Ze lacht dan altijd, omdat ze het best nog spannend vindt, maar wel heel leuk. Als ze valt, lacht ze ook: boemmm!!! Behalve als het ietsje te hard gaat…. dan natuurlijk niet… Tussen hte lopen door staat ze af en toe stil, en ook lukt het haar om een kwartslag te draaien, zonder te vallen….heel wat he!
Erg leuk om te zien.

Verder denk ik dat ik haar nu iets harder moet gaan aanpakken; ze laat erg duidelijk merken dat ze iets anders in haar hoofd heeft dan de bedoeling is (behoorlijk eigen willetje), dat ze ongeduldig is, of dat ze gefrustreerd is….Ik denk dat David en ik nu even wat duidelijker moeten maken dat haar gedrag (boos doen, dreinen, dwars liggen), niet geaccepteerd wordt door ons…. Hopelijk heeft dat effect…

Nou, foto’s volgen nog…..;)
Liefs!

Hoi allemaal,

jullie zijn het inmiddels wel gewend dat de nieuwe berichten en foto’s tegenwoordig niet zo vlot meer gaan als in het begin… Tja, het nieuwe is er natuurlijk ook wel af, he!
Maar nu is het toch wel weer tijd voor een nieuw verhaaltje en nieuwe foto’s van onze meid.

Indy doet het nog steeds goed.
Ze is een vrolijke frans. Henny, de buurvrouw vindt haar echt een clowntje; ze zoekt veel contact en zit alleen maar te lollen. Tja. Van wie zou ze dat nou toch hebben….
Ze loopt inmiddels aan 1 handje mee, heel voorzichtig wel. Ze is nog te speels om het alleen te doen.
Vorige week ben ik met haar en Tijmen naar Chimpie Champ geweest, een hele grote binnenspeeltuin voor kinderen. Er is een speciale peuterhoek met grotere (en kleinere) toestellen. Ik was best verbaast wat ze allemaal kon; ze klom enthousiast en zonder angsten een soort trap op, kroop vervolgens door een tunnel heen en gleed van de glijbaan. Zo gepiept. Ze hoefde geen seconde na te denken of ze overal wel vanaf zou durven, ze deed het gewoon. Soms moest ik haar daarom wel even een handje sturen, anders zou ze ondersteboven of al staande van de glijbaan afgaan….
Ze ziet nog weinig gevaar. Dat heeft ze vast van Opa Korca…. Da’s is ook zo’n wildebras!

Verder is ze nogal bezig met het krijgen van kiezen (houdt niet op he…). Ze heeft er nu 1,5 echt door. Een aantal liggen er nog klaar. Over een weekje gaat ze een paar dagen logeren bij haar 2e gezin, fam. Kamerbeek. Dan hebben wijzelf even de tijd voor elkaar en voor de klussen in o.a. de tuin.
We hebben er erg veel zin in!!

Nou, hier wat foto’s…:

Ze doet de grootste moeite om alle fruitstukjes (die ze uit een doosje schudt) van de grond af te plukken. De fijne motoriek wordt flink gestimuleerd… En dan lekker kauwen… Hmmmm. Ze kijkt heel geconcentreerd hier.

Zo zie ik Indy echt bijna nooit. Helemaal in volmaakt relaxte toestand, dromend voor de televisie.. Deze plaatjes zijn echt uniek…

Gisteren hebben Tijmen en Indy een cursus ‘afrikaans trommelen’ gehad. Beiden waren natuurlijk geslaagd; ze sloegen (en schreeuwden) er lekker op los. Op de foto ernaast zie je dat Indy soms verdwijnt in haar bedje… Ze ligt zo tegen de zijkant van haar bedje, dat ze op de camera niet meer te zien is…

Hier zie je dat ze het klimmen en klauteren al aardig onder de knie heeft. Ze vindt het dan ook erg leuk.

Even een broodje eten tussendoor, voor de Tweenies…. Ze begint de programma’s nu echt goed te bekijken. Ze danst mee op de liedjes die worden gezongen en lacht om wat ze ziet. Heel leuk. Ze heeft alleen niet heel veel geduld om lang te kijken, meer een beetje tussen het spelen door.

Nou, dat waren ze weer.
doei!